home / persoonlijke ontwikkeling / persoonlijke effectiviteit / afstand nabijheid / klacht afstand nabijheid

Liesbeth kreeg een klacht: ‘Je bent te nabij’

"Ze vonden me te dichtbij. Te warm. Te vriendelijk. En nu voel ik me koud, teruggetrokken en diep onzeker." Een klacht over ongewenst gedrag. Zo’n zin hakt erin. Zeker als je altijd hebt geprobeerd het goede te doen. Als je oprecht betrokken was. En het is precies wat Liesbeth overkwam. Lees ook mijn verhaal over: wat als jouw gedrag als onveilig wordt ervaren? De klacht kwam als een mokerslag. Niet omdat ze expres grenzen overging, maar juist omdat ze met haar hart werkte. Juist omdat ze het goed bedoelde.

De klacht kwam binnen als een dreun

Toen de melding binnenkwam dat een collega haar gedrag als ‘grensoverschrijdend’ had ervaren, stortte haar wereld in. “Ik dacht: ik ben iemand die steun biedt. Iemand bij wie je terechtkunt. Niet iemand die over grenzen gaat. Niet ik.”

Toch kreeg ze te horen dat haar nabijheid niet prettig was. Haar complimenten werden als ongemakkelijk ervaren. Haar hulpvaardigheid werd als bemoeizuchtig gezien. Haar betrokkenheid als opdringerig. Het sneed door haar hart. Ze trok zich terug, vertrouwde niemand meer, voelde zich afgewezen en kapotgemaakt.

Te behulpzaam, te vriendelijk, te...?

Liesbeth herkent zichzelf in alles wat ze nu als klacht terugkrijgt:

• Ze is warm en empathisch.
• Ze biedt hulp nog voor iemand het gevraagd heeft.
• Ze wil het goed doen voor iedereen.
• Ze zegt graag iets bemoedigends.
• Ze is gul met complimenten.

Maar daarin zit ook haar valkuil. Want te veel hulp kan voelen als betutteling. Complimenten kunnen ongemakkelijk zijn als ze over iemands uiterlijk gaan. Nabijheid zonder duidelijke kaders kan voelen als druk. Liesbeth was zich daar niet van bewust. Tot nu.

“Maar ik bedoelde het goed…” zegt ze. En dat geloof ik. Dat geloof ik altijd. Maar goede bedoelingen zijn niet hetzelfde als goed ontvangen worden.

Wat gebeurt er als jouw kwaliteit je valkuil wordt?

• Behulpzaamheid kan doorslaan naar bemoeizucht
• Complimenteus zijn kan overkomen als ongepaste aandacht.
• Amicaal gedrag kan te intiem aanvoelen.
• Zorgzaamheid kan benauwend zijn en doorslaan in overzorgzaamheid.
• Toegankelijkheid kan verwarrend zijn over je rol en positie.

Wie altijd klaarstaat voor een ander, vergeet soms zichzelf. En vergeet ook de ruimte te laten aan de ander.

Het effect op Liesbeth

De klacht ging niet alleen over gedrag. Ze voelde zich geraakt in haar ziel. In wie ze is. Ze verloor haar vertrouwen. In de ander. Maar vooral in zichzelf. Twijfel sloop binnen: "Kan ik dit werk nog wel doen?"

Ze begon zichzelf te wantrouwen, trok zich terug, werd afstandelijk — het tegenovergestelde van wie ze is. Een kwaliteit in de koelkast dus. Ze zette haar warmte op pauze. Want: “Als ik mezelf ben, dan kan het blijkbaar misgaan.”

Maar juist dan raak je jezelf kwijt

Wat kun je hiervan leren?

Voor Liesbeth — en voor iedereen die werkt met mensen — is dit een pijnlijk maar leerzaam moment. Het vraagt om reflectie op je eigen stijl. Niet om te veranderen wie je bent, maar om bewuster te doseren:

• Vraag jezelf af: heeft de ander erom gevraagd?
• Complimenteer op inzet of gedrag, niet op uiterlijk
• Ga nooit stigmatiseren!
• Laat ruimte over. Niet alles hoeft opgelost of opgevangen.
• Houd professionele afstand — nabijheid is waardevol, maar altijd in afstemming met de ander.
• Gebruik ANNA en NIVEA: Altijd Navragen, Nooit Aannemen & Niet Invullen Voor Een Ander

Liesbeth verdient geen veroordeling

Liesbeth is niet fout. Maar haar gedrag is niet goed afgestemd. En dat vraagt om inzicht, reflectie en ontwikkeling. Geen oordeel. Geen label. Geen verwerping.

Tot slot

Heb jij ook ooit die tik gehad? Dat mensen jouw goede bedoelingen anders ervaarden dan jij ze bedoelde? Trek het je aan, maar neem het niet persoonlijk. Kijk wat je kunt leren. Want eerlijk is eerlijk: iedereen heeft blinde vlekken. Maar de wil om te leren — dát maakt je professioneel.