Onwerkbare situatie op het werk: wat kun je doen als het echt niet meer gaat?
Onwerkbare situatie. Misschien heb jij dat woord al gebruikt. Misschien is het door je leidinggevende uitgesproken. Of misschien voel je het al maanden, maar durf je het nog niet hardop te zeggen. Onwerkbare situatie op het werk betekent dat samenwerken structureel vastloopt. Dat gesprekken niets meer oplossen. Dat de spanning blijft. Dat jij leegloopt. Ik schrijf dit voor jou wanneer je voelt: zo kan het niet verder. Wanneer mediation niets herstelt. Wanneer er ineens gesproken wordt over een exitstrategie terwijl jij gewoon je werk wilt doen.
Wanneer is een situatie echt onwerkbaar? Wat moet je vooral niet doen? En wat kun je wel doen?
Wat is een onwerkbare situatie op het werk precies?
Een onwerkbare situatie ontstaat niet in één week. Het is geen ruzie van gisteren. Het is een proces van oplopende spanning, miscommunicatie, botsende verwachtingen en gebrek aan duidelijk leiderschap. Ik spreek van een onwerkbare situatie wanneer je merkt dat:
- De samenwerking structureel vastloopt.
- Je je niet meer veilig voelt om je uit te spreken.
- Gesprekken niets veranderen.
- Er wordt gestuurd op verwijdering in plaats van herstel.
- Je lichamelijke of mentale klachten ontwikkelt.
Het gaat dus niet om een incident. Het gaat om een patroon.

Hoe ziet een onwerkbare situatie eruit in de praktijk?
Laat ik een voorbeeld geven. Anne werkte al vijf jaar bij een zorginstelling. Ze hielp de afdeling opbouwen. Werkte vijf collega’s in. Nam verantwoordelijkheid. Sprong in gaten die bleven liggen. Wat zij zag als betrokkenheid, werd later benoemd als ‘bemoeienis’. Waar zij om duidelijkheid vroeg, bleef het stil. Haar leidinggevende wilde een zelfsturend team, maar zonder duidelijke kaders. Geen heldere taakverdeling. Geen uitgesproken verwachtingen.
Er ontstond frictie met een collega. Er werd weinig uitgesproken. Irritaties stapelden zich op. Uiteindelijk kwam er mediation. Tijdens het derde gesprek werd duidelijk dat het niet alleen om collega’s ging, maar ook om de leidinggevende zelf. Aan het einde van het traject kwam hij met de wens om een exitstrategie te onderzoeken. Dat is een kantelpunt. Mediation is bedoeld om herstel mogelijk te maken. Niet om vertrek netjes te organiseren.
Wat zijn signalen van een onwerkbare situatie op het werk?
Misschien herken jij dit in jouw eigen werkpraktijk:
- Je krijgt ineens negatieve beoordelingen terwijl die er eerder niet waren.
- Je voelt dat je eruit gewerkt wordt.
- Je wordt niet meer betrokken bij overleg.
- Je krijgt taken onduidelijk of tegenstrijdig uitgelegd.
- Je leidinggevende vermijdt het gesprek of stuurt juist op formele dossiers.
- Er wordt gemanipuleerd.
Dit zijn signalen dat het niet alleen om een meningsverschil gaat, maar om een verstoorde werkrelatie.
Wat moet je niet doen in een onwerkbare situatie?
In een onwerkbare situatie zie ik vaak dezelfde valkuilen terugkomen. Pas op voor deze reacties:
- Impulsief ontslag nemen uit emotie.
- Zomaar thuisblijven zonder overleg.
- Alles persoonlijk maken en in de verdediging schieten.
- Alles slikken en hopen dat het vanzelf overgaat.
Geen van deze reacties helpt je op lange termijn. Wanneer jij emotioneel reageert terwijl de organisatie formeel reageert, kom je in een ongelijke positie.
Wat doet een onwerkbare situatie met jouw gezondheid?
Een onwerkbare situatie blijft niet op kantoor. Je merkt het in je lichaam en in je hoofd. Bijvoorbeeld doordat:
- Je slechter slaapt.
- Je veel piekert.
- Je spanning in je lijf voelt.
- Je weerstand daalt.
- Je concentratie afneemt.
Soms volgt ziekmelding. Niet omdat je niet wilt werken, maar omdat je lichaam zegt: dit trek ik niet meer. Anne zei letterlijk: ‘Ik ben niet ziek. Ik ben op.’ Wanneer de arboarts wordt ingeschakeld, verschuift het gesprek naar re-integratie. Maar re-integreren in een onveilige situatie is ingewikkeld. Daarom stel ik altijd de vraag: wat moet er veranderen voordat jij terug kunt?
Wat kun je doen bij een onwerkbare situatie op het werk?
Als jij regie wilt houden, raad ik je deze stappen aan:
- Breng de feiten in kaart. Wat is concreet gebeurd? Wat is vastgelegd? Wat is afgesproken?
- Scheid gevoel van feit. Je gevoel is belangrijk, maar gesprekken met HR of leidinggevenden vragen om concrete voorbeelden.
- Vraag om duidelijke schriftelijke afspraken.
- Zoek steun buiten de organisatie, bijvoorbeeld bij een coach, jurist of vertrouwenspersoon.
- Ga niet onder druk akkoord met voorstellen waar je niet achter staat.
- Bewaak je eigenwaarde.
Een onwerkbare situatie betekent niet dat jij ongeschikt bent. Het betekent vaak dat de dynamiek niet meer klopt.
Wat is jouw eigen aandeel in een onwerkbare situatie?
Ook wanneer jij je onrechtvaardig behandeld voelt, heb je een eigen verantwoordelijkheid. Niet in schuld, maar in reflectie. Stel jezelf daarom eerlijk deze vragen:
- Ben ik te lang loyaal gebleven?
- Heb ik grenzen niet uitgesproken?
- Heb ik verantwoordelijkheid genomen die niet van mij was?
- Heb ik signalen genegeerd?
Anne ontdekte dat zij voortdurend het gat dichtliep dat haar leidinggevende liet vallen. Ze nam taken over zonder formele rol. Dat is loyaal. Maar ook uitputtend. Zelfinzicht geeft je weer regie.
Wanneer is vertrekken de beste keuze bij een onwerkbare situatie?
Soms is herstel mogelijk. Maar soms is vertrekken geen nederlaag, maar een bevrijding. Denk bijvoorbeeld aan situaties waarin:
- Alle energie naar overleven gaat in plaats van ontwikkelen.
- Vertrouwen fundamenteel beschadigd is.
- Er wordt gestuurd op dossieropbouw in plaats van samenwerking.
Dan mag jij jezelf afvragen: blijf ik hier vechten voor mijn werk of vecht ik voor mijn bestaansrecht? Dat verschil is groot.
Betekent een onwerkbare situatie dat jij tekortschiet?
Laat dit helder zijn. Een onwerkbare situatie zegt niets over jouw waarde als professional. Het zegt iets over een vastgelopen samenwerking. Dat kan te maken hebben met:
- Cultuur.
- Leiderschap.
- Miscommunicatie.
- Botsende verwachtingen.
- Te lang loyaal blijven.
Jij bent meer dan deze situatie. Misschien zit je nu in een fase waarin je denkt: hoe leg ik dit uit? Hoe vertel ik wat er gebeurd is zonder emotioneel te worden? Hoe zorg ik dat ik serieus genomen word? Weet dan dat het normaal is dat dit ingewikkeld voelt. De echte vraag is niet alleen of de situatie werkbaar is. De echte vraag is: wat heb jij nodig om weer met energie te kunnen werken?
Waarom loyale mensen vaak het langst blijven in een onwerkbare situatie
Ik zie het keer op keer. Juist de mensen die betrokken zijn. Die verantwoordelijkheid voelen. Die hart hebben voor hun werk. Die blijven het langst in een onwerkbare situatie. Misschien herken jij dat ook bij jezelf. Je denkt: ik geef niet zomaar op. Ik laat mijn collega’s niet vallen. Ik heb hier iets opgebouwd. Ik kan dit toch oplossen? Als ik nog iets duidelijker ben. Als ik nog iets harder werk. Als ik nog één gesprek voer. Dat is geen zwakte. Dat is loyaliteit. Maar loyaliteit kan verschuiven.
Gezonde loyaliteit betekent dat je je inzet voor het gezamenlijke doel. Ongezonde loyaliteit betekent dat je jezelf steeds verder aanpast om de relatie in stand te houden. Dan ga je over je eigen grenzen heen. Dan slik je woorden in. Dan neem je taken over die niet van jou zijn. Ik merk dat veel professionals zichzelf als eerste ter discussie stellen. Ze denken: ligt het aan mij? Ben ik te gevoelig? Te direct? Niet flexibel genoeg?
Dat is precies het punt waarop zelfverlies kan ontstaan. In mijn werk rond burn-out en jezelf kwijtraken zie ik dat terug: mensen raken niet uitgeput van werken, maar van het voortdurend aanpassen aan een dynamiek die niet klopt. Je energie lekt weg. Niet omdat je het werk niet kunt, maar omdat je niet meer jezelf kunt zijn in het werk.
En dan wordt de vraag belangrijker dan ooit: ben ik hier loyaal aan mijn organisatie, of ben ik nog loyaal aan mezelf?
Die vraag is confronterend. Maar ook bevrijdend.
Veelgestelde vragen over een onwerkbare situatie op het werk
Misschien loop jij met vragen rond die je niet hardop durft te stellen. Hieronder beantwoord ik de vragen die ik in mijn praktijk het meest hoor.
Waarom raakt dit mij zo diep?
Omdat werk nooit alleen werk is. Je brengt er een groot deel van je week door. Je wilt van betekenis zijn. Wanneer je buitengesloten wordt of structureel niet gehoord wordt, raakt dat je identiteit en eigenwaarde.
Hoe vertel ik mijn verhaal zonder emotioneel te worden?
Voorbereiding helpt. Schrijf voor jezelf de feiten op. Wat is er concreet gebeurd? Wat is er gezegd? Wat was het effect op jou? Wanneer je onderscheid maakt tussen feit en gevoel, sta je steviger in het gesprek.
Waarom blijf ik toch hopen dat het beter wordt?
Omdat je loyaal bent. Omdat je geïnvesteerd hebt. Omdat je niet zomaar opgeeft. Maar hoop mag geen reden zijn om jezelf te verliezen. De vraag is niet alleen of het beter kán worden, maar of jij er nog energie van krijgt.
Wat doet zo’n situatie met mijn zelfvertrouwen?
Veel mensen gaan twijfelen aan zichzelf. Ze denken: ligt het aan mij? Dat is een begrijpelijke reactie. Maar een vastgelopen dynamiek zegt niet automatisch iets over jouw kwaliteit als professional.
Hoe kom ik weer in mijn kracht, wat ik ook besluit?
Door opnieuw te kijken naar wie jij bent, wat jij nodig hebt en waar jij tot je recht komt. Of je nu blijft of vertrekt: jouw regie begint bij zelfinzicht en duidelijke grenzen.
Auteur
Dit artikel is geschreven door Jan Stevens. Jan Stevens is eigenaar en oprichter van De Steven training & coaching (www.desteven.nl). Op deze website tref je meer dan 2000 blogs over persoonlijke ontwikkeling, loopbaan, leiderschap, teamontwikkeling, hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid.

Publicatiedatum: 12-07-2017
Update: 13 februari 2026.



