home / persoonlijke ontwikkeling / kernkwaliteiten / welbespraakt / altijd het laatste woord

Altijd het laatste woord willen hebben: moet jij altijd gelijk krijgen?

Ben je iemand die altijd het laatste woord wil hebben? Of zijn er mensen in jouw omgeving die zeggen dat je iemand bent die altijd gelijk moet hebben? Soms kan dit gedrag samenhangen met welbespraakt en verbaal sterk zijn. Je beschikt gemakkelijk over woorden en kunt jouw mening stevig neerzetten. Maar altijd het laatste woord willen hebben gaat verder dan goed kunnen praten.

Vooral dat gelijk krijgen is belangrijk. Je kunt namelijk best gelijk hebben zonder dat de ander jou gelijk geeft. Wanneer dat voor jou moeilijk te verdragen is, kan een gesprek eindeloos doorgaan. Jij hebt nog één argument, de ander reageert en daar moet jij weer op reageren. Er moet blijkbaar iemand winnen.

Wat is het verschil tussen het laatste woord willen hebben en veel praten?

Veel praten gaat vooral over de hoeveelheid ruimte die jij verbaal inneemt. Je hebt veel te vertellen, reageert snel en bent misschien moeilijk te stoppen wanneer je eenmaal op gang bent. Altijd het laatste woord willen hebben gaat meer over de uitkomst van het gesprek. Jij wilt niet alleen iets zeggen, je wilt dat jouw versie uiteindelijk blijft staan.

Je kunt dat herkennen aan gesprekken die eigenlijk al afgelopen zijn. De ander zegt: 'Laat maar.' Maar jij kunt het niet laten. Er moet nog even iets rechtgezet worden. Nog één argument. Nog één opmerking waarmee je duidelijk maakt waarom jouw zienswijze toch echt klopt. En reageert de ander daarop, dan heb jij opnieuw iets te zeggen.

Daarmee krijgt het gesprek iets van een wedstrijd. Niet alleen informatie uitwisselen of elkaar proberen te begrijpen, maar bepalen wie er uiteindelijk gelijk krijgt. Dat kan behoorlijk vermoeiend worden.

Waarom wil je altijd het laatste woord hebben?

Waarom willen mensen graag het laatste woord hebben? In ieder geval wil men graag gelijk hebben, de discussie winnen, tonen dat men de sterkste is of de controle houden door met verbaliteit te overheersen. Wanneer dat niet lukt kan men zich behoorlijk verongelijkt voelen. In feite zoekt men erkenning die men verwerft of wil verwerven op de verkeerde manier.

Je probeert dan via de discussie iets anders binnen te halen. Erkenning. Gezien worden. Serieus genomen worden. Misschien zelfs de bevestiging dat jij sterk, deskundig of belangrijk bent. Maar wanneer je die erkenning via strijd probeert af te dwingen, bereik je vaak het tegenovergestelde. De ander gaat niet meer naar jouw argument luisteren maar probeert vooral van de woordenstrijd af te komen.

Bij sommige mensen raakt dit ook aan altijd willen winnen. Een verschil van mening wordt dan bijna een wedstrijd waarvan de uitslag iets lijkt te zeggen over jouw positie. Als jij het laatste woord niet hebt, voelt het alsof je verloren hebt.

Welke gevolgen heeft altijd het laatste woord willen hebben?

Ik noem enkele gevolgen. Over het algemeen zullen mensen jou graag vermijden wanneer je altijd het laatste woord wilt hebben. Wellicht dat ze de woordenstrijd nog een paar keer willen aangaan maar op termijn zal het eindigen in gelatenheid of berusting. Het gevoel van 'laat maar' gaat overheersen bij anderen omdat een gesprek of discussie zinloos is. Dat betekent dat je alle commitment en credits verliest, zelfs al krijg jij je zin.

Dat laatste is interessant. Je kunt dus winnen en tegelijkertijd verliezen. Jij hebt misschien de discussie gewonnen. De ander houdt zijn mond. Jouw voorstel gaat door of jouw uitleg blijft als laatste staan. Maar ondertussen heeft de ander afgehaakt. Je krijgt jouw zin maar verliest de aansluiting.

En dat is op termijn veel ernstiger dan één discussie verliezen. Mensen gaan minder met je bespreken, vermijden onderwerpen waarvan ze weten dat er een eindeloos debat op volgt of zeggen gewoon ja om ervan af te zijn. Dat lijkt misschien overeenstemming, maar is in werkelijkheid berusting.

Waarom verlies je invloed als je de discussie altijd wilt winnen?

Omdat invloed iets anders is dan iemand verbaal verslaan. Wanneer anderen het gevoel krijgen dat hun inbreng toch niets verandert, houden ze op met inbrengen. Misschien blijf jij denken dat jouw argumenten overtuigend zijn, terwijl de ander eenvoudig heeft besloten dat verder praten geen enkele zin heeft.

Daar ontstaat het gevaar van schijnbare instemming. Mensen zeggen: 'Prima joh.' Niet omdat ze overtuigd zijn maar omdat ze naar huis willen. Of ze knikken tijdens een vergadering en vertellen na afloop bij het koffieapparaat wat ze werkelijk vinden. Je hebt dan formeel misschien het laatste woord, maar inhoudelijk ben je de verbinding kwijt.

Werkelijke invloed vraagt dat er ruimte is voor een ander standpunt. Soms betekent dat zelfs dat een gesprek eindigt zonder dat alles is opgelost. De ander hoeft jouw zienswijze niet over te nemen om jou serieus te nemen. En jij hoeft de ander niet verbaal te verslaan om stevig te blijven staan.

Welke kwaliteit kan achter dit gedrag liggen?

In sommige gevallen ligt er een kernkwaliteit ten grondslag en is 'altijd het laatste woord willen hebben' een valkuil. De kwaliteit is een sterke eigen mening hebben of zeer welbespraakt of verbaal sterk zijn. Je kunt jezelf gemakkelijk uitdrukken, hebt argumenten paraat en bent niet snel onder de indruk van een stevig gesprek.

In heel veel andere situaties is er geen sprake van een valkuil van een kernkwaliteit maar van het verbloemen of maskeren van eigen onzekerheden of een aangeleerd patroon om in de eigen behoefte aan erkenning te willen voorzien. Dat onderscheid is belangrijk. Niet ieder gedrag kun je eenvoudig verklaren met: hier zit een mooie kwaliteit onder die wat is doorgeschoten.

Misschien heb jij ooit geleerd dat je sterk moet zijn, dat toegeven zwak is of dat je pas serieus genomen wordt wanneer je jouw standpunt tot het einde verdedigt. Misschien voel je je snel tekortgedaan wanneer iemand jou geen gelijk geeft. Dan vraagt het iets anders dan alleen leren om minder te praten.

Wat is jouw leerdoel als je altijd het laatste woord wilt hebben?

Het leerdoel is: openstaan voor de ander, contact houden met de omgeving, luisteren en aansluiting houden. Niet alles hoeft beslist te worden door wie verbaal het sterkst is. Soms kun je horen wat de ander zegt en het ermee oneens blijven. Dat kan naast elkaar bestaan.

Je hoeft jouw mening ook niet kwijt te raken. Daar gaat het niet om. Het gaat erom dat je kunt zeggen: 'Ik zie het anders', zonder daarna nog tien rondes nodig te hebben om de ander zover te krijgen dat hij jouw visie overneemt. Een verschil mag soms gewoon een verschil blijven.

Hoe laat je een gesprek los zonder je zwak te voelen?

Door te leren dat stoppen niet hetzelfde is als verliezen. Je kunt jouw standpunt duidelijk hebben gemaakt en daarna de ander het laatste woord gunnen. Daar word jij niet kleiner van. Het kan juist krachtiger zijn om te merken dat je nog drie argumenten hebt en bewust te besluiten dat het gesprek klaar is.

Vraag jezelf tijdens zo'n discussie eens af: wat probeer ik nu nog te bereiken? Wil ik iets verduidelijken? Of wil ik vooral voorkomen dat de ander denkt dat hij gelijk heeft? Wanneer dat laatste de drijfveer is, zit je waarschijnlijk niet meer in een gesprek maar in een strijd om positie.

Het helpt ook om te verdragen dat iemand met een andere conclusie wegloopt. Jij hoeft niet in het hoofd van de ander alsnog de winnaar te worden. Jij weet waar je voor staat. Dat zou genoeg moeten kunnen zijn.

Hoe ga je om met iemand die altijd het laatste woord wil hebben?

Een vraag die ik onlangs kreeg: hoe ga je om met iemand die altijd het laatste woord wil hebben? Het antwoord is daarop tweeledig. Ga niet automatisch de woordenstrijd aan met een dergelijk persoon, want dat heeft geen enkele zin. Wanneer de ander van iedere tegenwerping weer een nieuwe ronde maakt, kun je eindeloos doorgaan.

Vertel daarnaast open wat het met jou doet en welke gevoelens het bij je oproept wanneer je op een dergelijke manier met elkaar in gesprek moet zijn. En geef duidelijk jouw grenzen aan. Je kunt bijvoorbeeld zeggen dat je jouw standpunt hebt toegelicht, dat je de ander hebt gehoord en dat je het gesprek voor nu beëindigt.

Dat is iets anders dan boos weglopen. Je laat je alleen niet dwingen om een gesprek voort te zetten totdat de ander tevreden is met de uitslag.

Ontwikkeldoelen als je altijd het laatste woord wilt hebben

• Leren luisteren en ruimte geven aan een ander standpunt zonder onmiddellijk de behoefte te voelen om dat standpunt te weerleggen.
• Leren verdragen dat een gesprek kan eindigen zonder dat jij gelijk krijgt of jouw laatste argument nog hebt uitgesproken.
• Erkenning en stevigheid minder proberen te verkrijgen door woordenstrijd, controle of het verbaal overheersen van de ander.

Veelgestelde vragen over altijd het laatste woord willen hebben

Altijd het laatste woord willen hebben gaat niet alleen over veel praten. Vaak speelt ook de behoefte mee om gelijk te krijgen, controle te houden, een discussie te winnen of erkenning te verwerven.

Wat betekent altijd het laatste woord willen hebben?

Het betekent dat je moeite hebt om een gesprek of discussie te laten eindigen zonder dat jouw standpunt als laatste is uitgesproken of overeind blijft. Je voelt gemakkelijk de behoefte om nog één argument, correctie of reactie toe te voegen.

Is het laatste woord willen hebben hetzelfde als veel praten?

Nee. Iemand kan veel praten zonder iedere discussie te willen winnen. Bij het laatste woord willen hebben draait het vooral om gelijk krijgen, controle houden of ervoor zorgen dat jouw standpunt uiteindelijk blijft staan.

Waarom wil iemand altijd gelijk krijgen?

Dat kan verschillende redenen hebben. Soms ligt er verbale kracht of een sterke eigen mening onder. In andere situaties kan het onzekerheid maskeren of een manier zijn om erkenning te zoeken.

Wat gebeurt er met anderen als je steeds het laatste woord wilt?

Mensen kunnen op termijn afhaken. Ze gaan de woordenstrijd niet meer aan en reageren met 'laat maar'. Je krijgt misschien jouw zin, maar kunt tegelijkertijd betrokkenheid, vertrouwen en aansluiting verliezen.

Hoe stop je met altijd het laatste woord willen hebben?

Leer verdragen dat een verschil van mening mag blijven bestaan. Maak jouw punt duidelijk, luister naar de ander en vraag jezelf af of een nieuwe reactie werkelijk iets toevoegt of alleen bedoeld is om alsnog te winnen.