home / persoonlijke ontwikkeling / veranderingen / rouwcoaching / overlijden buurmeisje

Mijn buurmeisje is overleden

Ik was vijftien. Ik zat op de middelbare school. En ergens in mijn leven was zij er nog steeds. Mijn buurmeisje. Zo noem ik haar, al klopt dat eigenlijk niet meer. Want ze was allang geen meisje meer. Ze was een volwassen vrouw geworden, met een eigen leven, een eigen pad. Maar in mij bleef ze altijd dat buurmeisje van vroeger.

Wat gebeurt er als je ieder je eigen weg gaat?

Het leven ging verder. Zij ging haar eigen weg. Ik de mijne. Zij koos voor een loopbaan bij de politie. Altijd bij de politie gewerkt. Een vak dat iets zegt over wie je bent. Over rechtvaardigheid. Over staan voor anderen. Over moed.

We leefden ons leven. We zagen elkaar minder vaak, maar de verbinding verdween nooit. Alsof ons gezamenlijke verleden sterker was dan tijd en afstand. We hoefden elkaar niet voortdurend te spreken om te weten dat het goed was.

Wat doet het overlijden van iemand uit je jeugd?

En nu is ze overleden.

Dat bericht kwam binnen als een schok. Niet omdat ik haar dagelijks zag, maar juist omdat ze zo diep in mijn geschiedenis zit. Met haar overlijden verdwijnt er niet alleen een mens, maar ook een stukje van mijn jeugd. Een tijd waarin het leven nog open lag en de toekomst eindeloos leek.

Ik merk dat ik haar nog steeds mijn buurmeisje noem. Misschien omdat dat de plek is waar ze voor altijd blijft bestaan. In die herinneringen. In dat gevoel van samen opgroeien. Van vanzelfsprekendheid.

Wat blijft er over als iemand er niet meer is?

Wat blijft, is dankbaarheid. Dat zij er was. Dat we samen zijn opgegroeid. Dat sommige verbindingen niet verdwijnen, ook niet als het leven ons uit elkaar trekt. Ik neem haar mee. Niet als volwassen vrouw, niet als politiemedewerker, maar als mijn buurmeisje. Zoals ze ooit begon in mijn leven.

En misschien is dat wel precies goed zo.

Rouwen om iemand die je niet dagelijks meer zag

Ik merk hoe verwarrend dit soort rouw kan zijn. Ik zag haar niet meer regelmatig. We leefden allebei ons eigen leven. En toch kwam haar overlijden hard binnen. Misschien juist wel omdat het geen afscheid was dat langzaam voorbereid werd in mijn dagelijks bestaan.

Rouw laat zich niet meten in contactmomenten. Het gaat niet over hoe vaak je iemand zag, maar over wat iemand voor je betekende. En zij was verweven met mijn jeugd, met wie ik was geworden. Dat raak je niet kwijt door tijd of afstand.

Ik merk ook hoe er vragen opkomen die je stil kunt houden voor de buitenwereld. Mag ik hier zo verdrietig om zijn? Heb ik daar wel recht op? En tegelijk voel ik dat dit verdriet echt is. Omdat het gaat over verlies van verbinding, van geschiedenis, van een deel van mezelf.

Wat verlies uit het verleden wakker kan maken

Het overlijden van mijn buurmeisje raakt meer aan dan alleen het nu. Het haalt oude lagen naar boven. Herinneringen, gevoelens, misschien ook ander verlies dat ooit geen plek kreeg. Rouw werkt zelden lineair. Het beweegt door de tijd heen en verbindt het verleden met het heden.

Ik merk dat dit verlies me stilzet bij hoe gebeurtenissen uit je jeugd doorwerken in wie je nu bent. Hoe sommige banden nooit verdwijnen, ook al veranderen ze van vorm. En hoe een overlijden ineens oud verdriet kan aanraken, zonder dat je daar bewust naar op zoek was.

Dat vraagt geen haast. Geen oplossingen. Alleen erkenning dat dit mag bestaan.

Als rouw een verhaal nodig heeft

Eerder schreef ik al eens over de uitvaart van mijn buurmeisje en wat dit verlies met mij deed. Dat verhaal gaat over hetzelfde verlies, maar vanuit een ander moment en een andere laag. Soms helpt het om te lezen hoe rouw zich in verschillende fases laat zien.

Veelgestelde vragen over rouw en verlies

1. Mag ik rouwen om iemand die ik niet meer vaak zag?

Ja. Ik merk dat rouw niets te maken heeft met hoe vaak je iemand zag, maar met wat iemand voor je betekende. Verbinding verdwijnt niet door afstand.

2. Waarom raakt het overlijden van iemand uit mijn jeugd me zo diep?

Omdat het niet alleen gaat over die persoon, maar ook over wie jij was in die tijd. Met dat verlies raakt vaak ook een stuk van je eigen geschiedenis.

3. Kan rouw oud verdriet opnieuw wakker maken?

Ja, dat gebeurt vaker dan we denken. Rouw beweegt door de tijd en kan eerdere verliezen of onverwerkte gevoelens aanraken.

4. Hoe weet ik of ik hulp nodig heb bij rouwverwerking?

Wanneer je merkt dat het verlies blijft doorsudderen, je vastzet of steeds opnieuw opspeelt, kan het helpend zijn om samen te kijken wat dit verlies je wil zeggen. 

5. Wat kan rouw me leren over mezelf?

Rouw laat zien wat voor jou van waarde was. Het kan inzicht geven in verbinding, betekenis en wat je meeneemt in je verdere leven.