home / persoonlijke ontwikkeling / persoonlijk ontwikkeltraject / voelen gevoelens / angst / angst coronavirus

Had jij angst voor het coronavirus?

Angst voor of door het coronavirus kon zomaar ontstaan. Maakte de situatie rond het coronavirus jou bang? Merkte je dat je angstig en gestrest was en dat die angst je leven steeds meer ging beheersen? Misschien voelde je je afgesloten en opgejaagd of lag je ’s avonds in bed te piekeren. Deze vorm van angst en bang zijn had veel invloed op jouw gevoel van veiligheid en vertrouwen.

Wat gebeurde er wanneer angst in kramp veranderde?

Dat je je zorgen maakte, was normaal in deze abnormale omstandigheden. Dat maakte je wellicht voorzichtig en daar was niks mis mee. Maar als je doorschoot in je angst, leverde je dat geen voordeel op. Integendeel: het werkte verstikkend en je kon er psychische en lichamelijke klachten door krijgen. Angst leidde tot stress doordat je krampachtig probeerde controle te houden over de situatie. Je geest en je lichaam schoten als het ware in de kramp. Je sloot je af en zette je schrap.

Wanneer werd angst voor het coronavirus levensangst?

Natuurlijk wilde je niet ernstig ziek worden van het coronavirus, laat staan eraan sterven, en je wilde dat net zomin voor degenen die je dierbaar waren. Lijden en dood joegen ons angst aan, ook al wisten we dat het leven eindig was. Ik denk dat veel mensen niet zozeer bang waren voor de dood, maar meer voor de manier waarop ze zouden sterven. En ze deden er alles aan om er maar niet over te hoeven nadenken. Risico’s lieten zich echter niet bezweren door je angst in een hermetisch afgesloten kistje uit het zicht te zetten en door verkrampt in een stil hoekje te blijven zitten, hoe veilig dat soms ook voelde. Lijden en dood hoorden bij het leven en zolang je probeerde alle risico’s uit te bannen, kon je angst voor lijden en dood zich uiten in een verlammende angst om te leven. En daarmee deed je jezelf ernstig tekort.

Hoe kon je omgaan met angst voor het coronavirus?

Hoe kon je dan leven met je angst en ervoor zorgen dat het niet alles ging beheersen? Ik gaf je een paar handreikingen en voorbeelden.

In de eerste plaats: je kon je bij je doen en laten richten op die dingen waar je invloed op had en accepteren dat het zinloos was om je druk te maken over alles wat daarbuiten viel. Bijvoorbeeld:

• Jij kon zelf bepalen of je de deur uitging, waar en wanneer je boodschappen deed, een mondkapje droeg en afstand hield. In openbare gelegenheden kon je anderen vragen jou anderhalve meter ruimte te gunnen. Ook besliste jij zelf of je bezoek ontving en onder welke omstandigheden.
• De media overspoelden ons met feiten, cijfers, meningen en speculaties over het coronavirus, en soms waren die ook nog verwarrend of tegenstrijdig. Dat bleef lange tijd zo. Maar jij bepaalde de hoeveelheid informatie die je liet binnenkomen en daarnaast kon je je eigen gezonde verstand gebruiken. Lees ook: overprikkeld door het nieuws.

In de tweede plaats wilde ik zeggen: heb meer vertrouwen in jezelf. Ja, je kon je inkomen of je zekerheden verliezen, maar dat betekende niet het einde van de wereld, ook toen niet.

• Jezelf beklagen hielp niet, dus het was belangrijk om weg te blijven van de slachtofferrol en een beroep te doen op je veerkracht. Je kon je verlies verwerken en daarna weer de regie over jouw leven pakken.
• Als je je werk verloor, kon je bedenken dat er ook sectoren waren waar ze dringend mensen nodig hadden, juist toen. Je kon buiten je kaders kijken en uit je comfortzone komen.
• Mensen waren veelzijdig en vindingrijk, ook jij. Echt. Dus je kon die bron aanboren.

En tot slot: je kon leren loslaten. We hadden nu eenmaal niet alles onder controle en veel van de dingen die rond het coronavirus speelden, hadden we niet in de hand. Het maakte geen enkel verschil of je je er druk over maakte of niet. Je angst en je zorgen mochten er zijn, maar hoefden je niet te belemmeren.

Had je hulp nodig om te leren omgaan met je angst? Dan kon je contact met ons opnemen om te bespreken wat we voor jou konden doen.

Veelgestelde vragen over angst door het coronavirus

Angst door het coronavirus kon ook na een periode van grote onzekerheid nog doorwerken. Hieronder vind je vijf verdiepende vragen.

Waarom bleef de angst bestaan toen de situatie rustiger werd?

Je lichaam en geest konden gewend raken aan voortdurende waakzaamheid. Ook toen het directe gevaar afnam, bleef je misschien alert op nieuwe berichten, klachten of mogelijke risico’s. Het kostte tijd om opnieuw te ervaren dat je niet voortdurend op je hoede hoefde te zijn.

Kon angst voor besmetting sociaal contact moeilijk maken?

Ja. Je kon lichamelijke nabijheid, drukke plaatsen of ontmoetingen gaan vermijden. Daardoor kon de angst ook invloed krijgen op vriendschappen, familiecontact en het vertrouwen dat je bij andere mensen ervoer.

Hoe kon je omgaan met mensen die risico’s anders inschatten?

Je kon concreet bespreken wat jij nodig had om je veilig te voelen en ook luisteren naar de afweging van de ander. Je hoefde het niet over ieder risico eens te zijn. Duidelijke afspraken konden voorkomen dat verschillen in voorzichtigheid tot verwijten of conflicten leidden.

Waarom controleerde je steeds of je lichamelijke klachten had?

Wanneer je bang was om ziek te worden, kon je ieder signaal van je lichaam nauwlettend volgen. Een kuchje, vermoeidheid of hoofdpijn kreeg dan snel een dreigende betekenis. Door die voortdurende aandacht kon je klachten juist sterker gaan ervaren.

Wanneer was professionele hulp bij deze angst verstandig?

Hulp kon verstandig zijn wanneer de angst jouw dagelijks leven langdurig beperkte. Denk aan voortdurend piekeren, slecht slapen, paniek, lichamelijke spanning of het vermijden van noodzakelijke activiteiten en contacten.